Τα γνωστότερα φεστιβάλ στην Πολωνία: 11 εκδηλώσεις που αξίζουν το ταξίδι
Από το Open'er και το Pol'and'Rock ως το Unsound και το Jazz Jamboree: τα 11 γνωστότερα φεστιβάλ της Πολωνίας, με πού, πότε, είδος και μια συμβουλή.

Το φεστιβαλικό καλοκαίρι της Πορτογαλίας απλώνεται από τα πάρτι δρόμου του Ιουνίου στη Λισαβόνα και στο Πόρτο μέχρι μια λίμνη στην Μπέιρα Μπάιξα, όπου μια ηλεκτρονική συνάθροιση κρατά μια ολόκληρη εβδομάδα. Ανάμεσά τους υπάρχουν ροκ σαββατοκύριακα δίπλα στο ποτάμι, φεστιβάλ με κάμπινγκ στην ακτή του Αλεντέζου και τζαζ στον κήπο ενός ιδρύματος. Ο οδηγός αυτός παρουσιάζει τα δώδεκα γνωστότερα φεστιβάλ της Πορτογαλίας, με το πού και πότε γίνονται, τι να περιμένετε και μια πρακτική συμβουλή για καθένα.
Η φεστιβαλική κουλτούρα της Πορτογαλίας στηρίζεται σε δύο πράγματα που η χώρα έχει άφθονα: μακριά, στεγνά καλοκαίρια και μια ακτογραμμή που κρατά τα βράδια ήπια. Τα μεγάλα μουσικά φεστιβάλ μεγάλωσαν γύρω από τη Λισαβόνα και το Πόρτο από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και μετά, και τα περισσότερα φέρουν το όνομα ενός χορηγού, συνήθως μιας εταιρείας τηλεπικοινωνιών ή μιας μάρκας μπίρας — έτσι απλώς τα ξέρει το πορτογαλικό κοινό. Ακολούθησαν τα φεστιβάλ με κάμπινγκ στην ακτή του Αλεντέζου και στους λόφους του Μίνιο, και σήμερα το ημερολόγιο τρέχει σχεδόν χωρίς κενό από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο.
Το άλλο μισό της ιστορίας είναι παλαιότερο και δεν έχει καμία σχέση με βραχιολάκια. Κάθε Ιούνιο τα santos populares γεμίζουν τους δρόμους: ο Santo António στη Λισαβόνα, ο São João στο Πόρτο και στην Μπράγκα, ο São Pedro στη Σίντρα και κατά μήκος της ακτής, με ψητές σαρδέλες, γλάστρες με βασιλικό, χάρτινα μπαλόνια και μπάντες πνευστών μέχρι το ξημέρωμα. Οι romarias των χωριών, η φοιτητική Queima das Fitas στην Κοΐμπρα, οι φορτωμένες με χρυσό φορεσιές της Nossa Senhora da Agonia στη Βιάνα ντου Καστέλο και η Γιορτή των Λουλουδιών στο Φουνσάλ ανήκουν στην ίδια παράδοση: να γιορτάζει κανείς δημόσια και μαζί με τους άλλους.
Για τον επισκέπτη τα πρακτικά είναι απλά. Τα εισιτήρια για τα μεγάλα φεστιβάλ πωλούνται διαδικτυακά μήνες νωρίτερα και τα γνωστότερα σαββατοκύριακα εξαντλούνται, ενώ οι γιορτές των πόλεων δεν κοστίζουν τίποτα και δεν χρειάζονται άλλον προγραμματισμό πέρα από ένα μέρος για ύπνο. Στους χώρους κοντά στη Λισαβόνα και στο Πόρτο φτάνει κανείς με τρένο, μετρό και λεωφορεία-σαΐτες· τα παραθαλάσσια φεστιβάλ με κάμπινγκ θέλουν περισσότερη οργάνωση, αλλά ανταμείβουν με μια παραλία. Η προστασία από τον ήλιο και το νερό μετράνε περισσότερο από το αδιάβροχο. Η λίστα που ακολουθεί είναι ταξινομημένη χονδρικά κατά φήμη και αναμειγνύει σκόπιμα τα είδη.
Το NOS Alive είναι το πορτογαλικό φεστιβάλ για το οποίο έχουν ακούσει οι περισσότεροι εκτός συνόρων, και όχι άδικα. Ιδρύθηκε το 2007 και καταλαμβάνει το Passeio Marítimo de Algés για τρεις μέρες τον Ιούλιο, κλείνοντας διεθνή ροκ, ίντι και ποπ ονόματα δίπλα σε ηλεκτρονικά σχήματα, κωμωδία και ισχυρή πορτογαλική παρουσία. Η ατμόσφαιρα είναι αστική και χαλαρή: το κοινό της πόλης φτάνει αργά το απόγευμα, ο ήλιος δύει πίσω από τις σκηνές και η νύχτα τραβάει μακριά, με τα τελευταία σετ να τελειώνουν τις μικρές ώρες.
Το σκηνικό είναι μια παραλιακή προμενάδα στο Οέιρας, στο δυτικό άκρο της Λισαβόνας, εκεί όπου ο Τάγος ανοίγει στον Ατλαντικό, με τη γέφυρα 25 de Abril και το άγαλμα του Cristo Rei στο βάθος. Δεν υπάρχει κάμπινγκ: το φεστιβάλ ζει από τα ημερήσια εισιτήρια και από τα ξενοδοχεία της πόλης. Αρκετές σκηνές διαφορετικού μεγέθους τρέχουν παράλληλα, οπότε μια ολόκληρη μέρα σημαίνει συνεχείς επιλογές ανάμεσα σε μεγάλα ονόματα και σε ανακαλύψεις.
Συμβουλή: Πάρτε το τρένο της γραμμής του Κασκάις από το Cais do Sodré ως το Αλζές: ο σταθμός απέχει λίγα λεπτά με τα πόδια από τις πύλες και είναι μακράν ο ευκολότερος τρόπος επιστροφής όταν τελειώσει το τελευταίο σετ.
Το Rock in Rio Lisboa είναι η πορτογαλική έκδοση του βραζιλιάνικου μεγαφεστιβάλ και γίνεται στην πρωτεύουσα από το 2004, συνήθως κάθε δύο χρόνια, σε δύο σαββατοκύριακα του Ιουνίου. Είναι τόσο ημερήσια έξοδος όσο και συναυλία: μια ειδικά χτισμένη Πόλη του Ροκ με κεντρική σκηνή για τα διεθνή ονόματα, μια σκηνή για ηλεκτρονική μουσική, μικρότερες σκηνές για πορτογαλικά και ανερχόμενα σχήματα, παιχνίδια λούνα παρκ και μια ρόδα που έχει γίνει το σήμα κατατεθέν του. Οικογένειες, έφηβοι και παρέες από τα γραφεία ανακατεύονται με τρόπο που λίγα φεστιβάλ καταφέρνουν.
Γίνεται στο Parque da Bela Vista, ένα μεγάλο ανοιχτό πάρκο στα ανατολικά της Λισαβόνας, κοντά στον σταθμό μετρό Bela Vista της κόκκινης γραμμής. Το πρόγραμμα γέρνει προς το μέινστριμ ροκ και την ποπ, με καλή εκπροσώπηση του χιπ-χοπ, της χορευτικής μουσικής και μια παράδοση μεγάλων βραζιλιάνικων και πορτογαλικών ονομάτων. Επειδή γίνεται σε εναλλασσόμενες χρονιές, κάθε έκδοση μοιάζει με γεγονός από μόνη της.
Συμβουλή: Αν το πρωτοπάτε, διαλέξτε μία μέρα αντί για ολόκληρο σαββατοκύριακο και φτάστε νωρίς: το πάρκο είναι τεράστιο και τα παιχνίδια και οι μικρές σκηνές δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό πριν μαζευτεί ο κόσμος στην κεντρική σκηνή.
Το Super Bock Super Rock είναι ο βετεράνος ανάμεσα στα μεγάλα μουσικά φεστιβάλ της Πορτογαλίας: τρέχει από το 1995 και πήρε το όνομά του από την μπίρα που το χορηγεί από την αρχή. Ξεκίνησε ως ροκ φεστιβάλ και εξακολουθεί να κλείνει κιθαριστικά σχήματα, αλλά με τα χρόνια το χιπ-χοπ, η ποπ και τα ηλεκτρονικά σχήματα πήραν ισότιμο μερίδιο στο πρόγραμμα, γι' αυτό και το κοινό είναι νεανικό και ανάμεικτο. Τρεις μέρες τον Ιούλιο, ένα κάμπινγκ ανάμεσα σε πεύκα και μια παραλία δίπλα δίνουν μια αίσθηση διακοπών που τα φεστιβάλ της Λισαβόνας δεν μπορούν να προσφέρουν.
Σημερινή του έδρα είναι η Herdade do Cabeço da Flauta στο Μέκο, κοντά στη Σεζίμπρα, στη χερσόνησο της Σετούμπαλ, νότια της Λισαβόνας και απέναντι από τον Τάγο. Ο χώρος βρίσκεται μέσα σε πευκόδασος, λίγο πιο πέρα από την Praia do Meco και τον Ατλαντικό, οπότε τα απογεύματα περνούν στη θάλασσα και τα βράδια μπροστά στις σκηνές. Λεωφορεία-σαΐτες το συνδέουν με τη Λισαβόνα, και το κάμπινγκ είναι μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας.
Συμβουλή: Κλείστε το κάμπινγκ μαζί με το εισιτήριο αν θέλετε να μείνετε στον χώρο· όσοι έρχονται για τη μέρα καλά θα κάνουν να υπολογίσουν άφθονο χρόνο για τη σαΐτα από τη Λισαβόνα, που αργεί με την κίνηση του φεστιβάλ.
Το Paredes de Coura είναι το φεστιβάλ για το οποίο οι Πορτογάλοι φίλοι της μουσικής μιλούν με τη μεγαλύτερη τρυφερότητα. Από το 1993 φέρνει τέσσερις μέρες ίντι, εναλλακτικής και ροκ μουσικής σε μια μικρή πόλη του Μίνιο, στα βόρεια της χώρας, και έχει χτίσει φήμη ότι κλείνει συγκροτήματα λίγο πριν γίνουν μεγάλα, αλλά και λατρεμένα ονόματα που σπάνια παίζουν αλλού στην Πορτογαλία. Η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή και αφοσιωμένη: ο κόσμος έρχεται για τη μουσική και για τον τόπο, και πολλοί επιστρέφουν κάθε Αύγουστο.
Ο χώρος, η Praia Fluvial do Taboão, είναι ένα φυσικό αμφιθέατρο: μια χορταριασμένη πλαγιά που κατεβαίνει σε μια στροφή του ποταμού Coura, με τη σκηνή στον πάτο και το κοινό απλωμένο στην πλαγιά. Το μπάνιο στο ποτάμι ανάμεσα στις συναυλίες είναι μέρος της τελετουργίας. Το πρόγραμμα συνδυάζει διεθνή ίντι και ροκ σχήματα με ό,τι καλύτερο έχει η πορτογαλική εναλλακτική σκηνή, και το κάμπινγκ γεμίζει τα γύρω χωράφια.
Συμβουλή: Πάρτε μαζί σας ένα ζεστό ρούχο και έναν φακό: οι νύχτες στους λόφους του Μίνιο είναι πιο δροσερές από ό,τι στην ακτή, και η διαδρομή ανάμεσα στο κάμπινγκ, στην πόλη και στον χώρο του ποταμού γίνεται πάνω από μία φορά στο σκοτάδι.
Το MEO Sudoeste είναι το μεγάλο καλοκαιρινό φεστιβάλ με κάμπινγκ της ακτής του Αλεντέζου και ένα πέρασμα ενηλικίωσης για τους Πορτογάλους εφήβους και φοιτητές. Γίνεται κάθε Αύγουστο από το 1997 στη Ζαμπουζέιρα ντου Μαρ και συνδυάζει αρκετές μέρες ποπ, χιπ-χοπ, ρεγκετόν και ηλεκτρονικής μουσικής με ένα κάμπινγκ που είναι φεστιβάλ από μόνο του και με μέρες στην παραλία, σε ένα από τα πιο άγρια κομμάτια ακτής της χώρας. Είναι δυνατό, νεανικό και λουσμένο στον ήλιο, και για πολλούς επισκέπτες είναι το αποκορύφωμα των καλοκαιρινών διακοπών.
Ο χώρος, η Herdade da Casa Branca, βρίσκεται λίγο πιο πέρα από τους βράχους και τις παραλίες της Costa Vicentina, στον δήμο Odemira, στη νοτιοδυτική γωνιά του Αλεντέζου. Το πρόγραμμα προτιμά ονόματα των τσαρτ, πορτογαλικά urban σχήματα και διεθνείς DJ από τα κιθαριστικά συγκροτήματα. Δεν υπάρχει πόλη εκεί κοντά: το κάμπινγκ, το μικρό χωριό και η παραλία είναι όλος ο κόσμος για όσο κρατάει.
Συμβουλή: Φτάστε την πρώτη μέρα για να πιάσετε μια αξιοπρεπή θέση στο κάμπινγκ και ετοιμαστείτε για ζέστη: η σκιά και το νερό είναι τα δύο που μετράνε περισσότερο στην ακτή του Αλεντέζου τον Αύγουστο.
Το Primavera Sound Porto είναι η πορτογαλική αδελφή του φεστιβάλ της Βαρκελώνης και γίνεται στην πόλη από το 2012, σε τρεις μέρες του Ιουνίου. Η φήμη του στηρίζεται στο γούστο: το πρόγραμμα διαβάζεται σαν επισκόπηση της πιο ενδιαφέρουσας ίντι, εναλλακτικής, ηλεκτρονικής και χιπ-χοπ μουσικής της στιγμής, με θρύλους του underground δίπλα σε σχήματα που κάνουν την πρώτη τους περιοδεία. Η ατμόσφαιρα είναι ήρεμη και περίεργη, με κοινό που έχει έρθει για να ακούσει και όχι για να τραγουδήσει μαζί.
Ο χώρος είναι το Parque da Cidade, το μεγάλο πάρκο του Πόρτο που απλώνεται προς τον Ατλαντικό, με τις σκηνές ανάμεσα σε γρασίδια και δέντρα και τη θάλασσα λίγα λεπτά πιο πέρα από το δυτικό του άκρο. Είναι φεστιβάλ πόλης χωρίς κάμπινγκ, οπότε το κοινό σκορπίζει κάθε βράδυ στα μπαρ και στα εστιατόρια του Πόρτο. Τα πορτογαλικά σχήματα έχουν σταθερή θέση στο πρόγραμμα, συχνά στις ζώνες νωρίς το βράδυ.
Συμβουλή: Συνδυάστε το με την παραλία του Ματοζίνιος και την παραλιακή του Φοζ, και τα δύο δίπλα στο πάρκο, και χρησιμοποιήστε μετρό ή λεωφορείο αντί για αυτοκίνητο, γιατί οι θέσεις στάθμευσης γύρω από το πάρκο είναι λίγες.
Το Boom δεν μοιάζει με τίποτα άλλο σε αυτή τη λίστα. Έγινε για πρώτη φορά το 1997 και σήμερα στήνεται κάθε δύο χρόνια στην όχθη μιας λίμνης κοντά στην Ιντάνια-α-Νόβα, στην Μπέιρα Μπάιξα· είναι μια συνάθροιση μιας εβδομάδας και όχι μια σειρά συναυλιών: ψυχεδελικό τρανς και ηλεκτρονική μουσική σε αρκετές σκηνές, εγκαταστάσεις τέχνης, εργαστήρια, χώροι ευεξίας και έντονη έμφαση στη βιωσιμότητα και στην κοινότητα. Το κοινό έρχεται από όλο τον κόσμο, και το φεστιβάλ είναι γνωστό για την ανεξαρτησία του και για το ότι χτίζει μεγάλο μέρος του χώρου του με τα χέρια.
Το σκηνικό είναι το Boomland, μια έκταση ξερής, λοφώδους γης δίπλα στον ταμιευτήρα της Ιντάνια-α-Νόβα, κοντά στα ισπανικά σύνορα και μακριά από κάθε μεγάλη πόλη. Η ζέστη του πορτογαλικού καλοκαιριού είναι μέρος της εμπειρίας, όπως και η λίμνη. Δίπλα στο τρανς, το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέκνο, άμπιεντ, live ηλεκτρονικά σχήματα, world music και performance art, με ένα μικρό χωριό από εστιατόρια και αγορές μέσα στον χώρο.
Συμβουλή: Τα εισιτήρια πωλούνται σε φάσεις και φεύγουν γρήγορα· οργανώστε τη μετακίνηση από πριν, γιατί ο χώρος είναι απομακρυσμένος, και πάρτε μαζί σας σωστή σκίαση και άφθονο νερό.
Ο São João είναι η νύχτα της χρονιάς για το Πόρτο, που γιορτάζεται το βράδυ της 23ης Ιουνίου και ως το πρωί της 24ης. Όλη η πόλη βγαίνει έξω: ψητές σαρδέλες σε κάθε γωνιά, πλαστικά σφυράκια με τα οποία χτυπάς ελαφρά στο κεφάλι τους αγνώστους, κλωναράκια πράσου και βασιλικού, χάρτινα αερόστατα που ταξιδεύουν πάνω από τις στέγες, χοροί σε κάθε γειτονιά και, τα μεσάνυχτα, πυροτεχνήματα πάνω από τον Δουέρο, που τα βλέπει κανείς από τη Ribeira, από την όχθη της Γκάια και από τις γέφυρες. Είναι γιορτή χωρίς πρόγραμμα ονομάτων, χωρίς εισιτήριο και χωρίς όριο ηλικίας.
Η γιορτή απλώνεται σε όλο το Πόρτο, εντονότερα στις παλιές συνοικίες Ribeira, Fontainhas, Miragaia και Bonfim και κατά μήκος του ποταμού, όπου μαζεύεται ο κόσμος για τα πυροτεχνήματα. Σε πλατείες και γειτονιές στήνονται σκηνές με δημοφιλή πορτογαλικά συγκροτήματα και παραδοσιακά σχήματα, και την επόμενη μέρα γίνεται στον Δουέρο αγώνας με τις παραδοσιακές βάρκες rabelo. Η Μπράγκα, λίγο πιο πάνω, έχει τον δικό της São João την ίδια περίοδο.
Συμβουλή: Κλείστε κατάλυμα μήνες νωρίτερα και βρεθείτε δίπλα στο ποτάμι πριν από τα μεσάνυχτα: τα πυροτεχνήματα είναι η στιγμή που δεν θέλει να χάσει κανείς, και το πάρτι συνεχίζεται στους δρόμους ως την ανατολή.
Ο Ιούνιος της Λισαβόνας ανήκει στον Santo António, τον πολιούχο της πόλης, του οποίου η γιορτή στις 13 Ιουνίου είναι αργία στην πρωτεύουσα. Οι Festas de Lisboa κρατούν όλον τον μήνα, με συναυλίες, υπαίθριο σινεμά και εκθέσεις, αλλά η καρδιά τους είναι η νύχτα της 12ης Ιουνίου: οι marchas populares, όπου οι ιστορικές γειτονιές παρελαύνουν με κοστούμια στην Avenida da Liberdade τραγουδώντας τραγούδια που πρόβαραν επί μήνες, και τα arraiais, τα πάρτι δρόμου της Alfama, της Mouraria, της Graça και της Bica, με σαρδέλες, κρασί και χορό ως το ξημέρωμα.
Η δράση απλώνεται σε όλη την παλιά πόλη, από τον λόφο του κάστρου ως το ποτάμι, με τα σοκάκια της Alfama να είναι τα πιο διάσημα και τα πιο γεμάτα. Μουσικά είναι ένα μείγμα από pimba και λαϊκό πορτογαλικό τραγούδι, φάδο από τις πόρτες των σπιτιών, μπάντες πνευστών και DJ στις πλατείες. Οι Casamentos de Santo António, οι ομαδικοί γάμοι ζευγαριών που παντρεύει ο δήμος την ημέρα του αγίου, είναι αγαπημένο κομμάτι της γιορτής.
Συμβουλή: Πηγαίνετε το βράδυ της 12ης Ιουνίου για τις marchas και τα arraiais, αλλά προχωρήστε και πέρα από την Alfama: τα μικρότερα πάρτι στην Graça, στην Bica και στο Campo de Ourique είναι εξίσου ζωντανά και πιο άνετα για να κινηθείτε.
Το MEO Marés Vivas είναι το καλοκαιρινό φεστιβάλ της Βίλα Νόβα ντε Γκάια, της πόλης που κοιτάζει το Πόρτο από την απέναντι όχθη του Δουέρο, και η απάντηση του Βορρά στα μεγάλα μέινστριμ φεστιβάλ γύρω από τη Λισαβόνα. Σε τρεις μέρες τον Ιούλιο κλείνει διεθνή ποπ και ροκ ονόματα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα της πορτογαλικής λαϊκής μουσικής, σε ένα φιλικό, οικογενειακό περιβάλλον όπου τρεις γενιές μπορεί να βρεθούν μπροστά στην ίδια σκηνή. Είναι το λιγότερο απαιτητικό από τα μεγάλα φεστιβάλ και καλό πρώτο φεστιβάλ για τον καθένα.
Γίνεται στην ακτή, στο Cabedelo, εκεί όπου ο Δουέρος συναντά τον Ατλαντικό, με την παραλία και τις εκβολές ακριβώς δίπλα στον χώρο και ηλιοβασιλέματα που έρχονται τη στιγμή που ζεσταίνεται η κεντρική σκηνή. Το πρόγραμμα είναι ευρύ και όχι εξειδικευμένο: ποπ, ροκ, χιπ-χοπ και πορτογαλικά ονόματα των τσαρτ, με δεύτερη σκηνή για νεότερα σχήματα. Δεν υπάρχει κάμπινγκ, και το Πόρτο απέχει λίγα λεπτά.
Συμβουλή: Φτάστε το απόγευμα για την παραλία και το ηλιοβασίλεμα, και δείτε από πριν τις σαΐτες και τα λεωφορεία από το Πόρτο, γιατί ο χώρος βρίσκεται στην άκρη της παραλιακής της Γκάια.
Το FMM Sines είναι το πορτογαλικό φεστιβάλ της world music και έχει ισχυρή φήμη πολύ πέρα από τα σύνορα της χώρας. Κάθε Ιούλιο από το 1999 η λιμανίσια πόλη Σίνες, στην ακτή του Αλεντέζου, φιλοξενεί μια εβδομάδα συναυλιών από κάθε ήπειρο: αφρικανικά και λατινοαμερικανικά σχήματα, βαλκανικά πνευστά, Πορτογάλους και Πρασινοακρωτηριώτες τραγουδιστές, μπλουζ της ερήμου, τζαζ περάσματα και παραδοσιακή μουσική δίπλα στην πιο σύγχρονη. Η ατμόσφαιρα είναι ανοιχτή και χωρίς βιασύνη, με κοινό ανάμεικτο από ντόπιους, οικογένειες και ταξιδιώτες της μουσικής.
Οι συναυλίες γίνονται σε δύο κύριες σκηνές: μέσα στο μεσαιωνικό κάστρο της Σίνες, γενέτειρας του Βάσκο ντα Γκάμα, και στην Praia Vasco da Gama από κάτω, όπου η σκηνή της παραλίας είναι ελεύθερη για όλους. Το φεστιβάλ ανοίγει στο κοντινό ψαροχώρι Porto Covo πριν μετακομίσει στη Σίνες. Δίπλα στις συναυλίες υπάρχουν ταινίες, συζητήσεις και μια αγορά, και τα εστιατόρια της πόλης μένουν γεμάτα ως αργά.
Συμβουλή: Οι συναυλίες στο κάστρο έχουν εισιτήριο και η σκηνή της παραλίας είναι δωρεάν, οπότε οργανώστε τα βράδια γύρω από το κάστρο και αφήστε την παραλία για ανακάλυψη· η Σίνες έχει λίγα ξενοδοχεία, οπότε σκεφτείτε να μείνετε στο Porto Covo ή στο Santiago do Cacém.
Το Jazz em Agosto είναι το φεστιβάλ τζαζ του Ιδρύματος Καλούστ Γκιουλμπενκιάν και γίνεται κάθε Αύγουστο από το 1984 στους κήπους του ιδρύματος, στη Λισαβόνα. Δεν είναι φεστιβάλ εύκολης ακρόασης: το πρόγραμμα είναι αφιερωμένο στη σύγχρονη, τολμηρή και αυτοσχεδιαστική τζαζ, με συνθέτες και σύνολα από την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και πέρα από αυτές, πολλά από τα οποία ακούγονται σπάνια στην Πορτογαλία. Η ατμόσφαιρα είναι προσεκτική και οικεία, και έχει πιστό κοινό που θεωρεί τις πρώτες μέρες του Αυγούστου σταθερό ραντεβού.
Οι συναυλίες γίνονται στο υπαίθριο αμφιθέατρο του κήπου Γκιουλμπενκιάν, ενός από τους ομορφότερους πράσινους χώρους της Λισαβόνας, και στην αίθουσα εκδηλώσεων του ιδρύματος, με φόντο τα ζεστά βράδια του λισαβονέζικου Αυγούστου. Το πρόγραμμα προτιμά μεγάλα σύνολα, σολίστ του αυτοσχεδιασμού και έργα ανάμεσα σε είδη αντί για μέινστριμ ονόματα, και το σκηνικό, ανάμεσα σε δέντρα και λιμνούλες, είναι εξίσου καλός λόγος επίσκεψης με τη μουσική.
Συμβουλή: Η χωρητικότητα του αμφιθεάτρου είναι περιορισμένη, οπότε κλείστε από πριν· φτάστε νωρίς και περάστε το απόγευμα στο μουσείο και στους κήπους πριν από τη βραδινή συναυλία.
Τα μεγάλα πορτογαλικά φεστιβάλ τα προγραμματίζουν λίγοι εθνικοί διοργανωτές και οι δικοί τους booker, που κλειδώνουν τα περισσότερα διεθνή ονόματα μέσα στον χειμώνα και γεμίζουν τις πορτογαλικές θέσεις μέσα στην άνοιξη. Για τα νέα σχήματα, ο δρόμος περνά από τις δεύτερες σκηνές και τις πρώτες ζώνες του προγράμματος, από showcase και εκδηλώσεις δικτύωσης όπως το Westway LAB στο Γκιμαράες και, πάνω απ' όλα, από τους δήμους: τα δημαρχεία και τα τοπικά συμβούλια κλείνουν κάθε καλοκαίρι πάρα πολλά συγκροτήματα, DJ, παραδοσιακά σχήματα και act του δρόμου για τα santos populares, τις festas da cidade και τις romarias των χωριών. Τα προφίλ στο EuroActs βοηθούν αυτούς τους διοργανωτές να βρίσκουν DJ, συγκροτήματα και act ανά κατηγορία, πόλη και περιοχή δράσης.
Για τους διοργανωτές μικρότερων φεστιβάλ, δημοτικών καλοκαιρινών προγραμμάτων, πάρτι στην παραλία και εκδηλώσεων δρόμου, το ερώτημα είναι συνήθως πώς θα βρουν γρήγορα αξιόπιστα act μέσα στον προϋπολογισμό. Στο EuroActs οι καλλιτέχνες και οι χώροι καταχωρίζονται με την κατηγορία, την τοποθεσία και την περιοχή δράσης τους, και οι διοργανωτές επικοινωνούν απευθείας μαζί τους, χωρίς προμήθεια και χωρίς μεσάζοντα. Ο προϋπολογισμός μένει εκεί που πρέπει: πάνω στη σκηνή.
Εξαρτάται από το μέτρο. Το NOS Alive και το Rock in Rio Lisboa θεωρούνται γενικά τα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ με εισιτήριο, από άποψη φήμης και κλίμακας των κεντρικών τους σκηνών, με το Super Bock Super Rock, το MEO Sudoeste και το MEO Marés Vivas αμέσως μετά. Το Boom κρατά περισσότερο, μια ολόκληρη εβδομάδα. Οι δωρεάν γιορτές των πόλεων, ο São João στο Πόρτο και ο Santo António στη Λισαβόνα, μαζεύουν κόσμο που καμία εκδήλωση με εισιτήριο δεν φτάνει, αλλά επειδή κανείς δεν τον μετράει, η άμεση σύγκριση είναι αδύνατη.
Η βασική σεζόν τρέχει από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο. Ο Ιούνιος φέρνει τα santos populares στη Λισαβόνα και στο Πόρτο, το Primavera Sound Porto και, στη χρονιά του, το Rock in Rio Lisboa· ο Ιούλιος είναι ο πιο φορτωμένος μήνας, με το NOS Alive, το Super Bock Super Rock, το MEO Marés Vivas, το FMM Sines και, στη χρονιά του, το Boom· ο Αύγουστος ανήκει στο Paredes de Coura, στο MEO Sudoeste και στο Jazz em Agosto. Ο Σεπτέμβριος προσφέρει ακόμη φεστιβάλ πόλης, όπως το Festival F στο Φάρο, πριν το ημερολόγιο μετακομίσει σε κλειστούς χώρους.
Ναι, και κάποια από τα γνωστότερα δεν κοστίζουν τίποτα. Ο São João στο Πόρτο και οι γιορτές του Santo António στη Λισαβόνα είναι ανοιχτές σε όλους, όπως και οι marchas populares, οι romarias και τα πολλά δημοτικά καλοκαιρινά φεστιβάλ που ανεβάζουν πορτογαλικά συγκροτήματα σε σκηνές στις πλατείες. Το FMM Sines έχει μια δωρεάν σκηνή στην παραλία δίπλα στις συναυλίες του κάστρου με εισιτήριο, και οι περισσότερες πόλεις προσφέρουν δωρεάν συναυλίες στις δικές τους festas da cidade.
Το Boom, κοντά στην Ιντάνια-α-Νόβα, είναι το σημείο αναφοράς για το ψυχεδελικό τρανς και για ένα ευρύ φάσμα ηλεκτρονικής μουσικής. Το Neopop στη Βιάνα ντου Καστέλο είναι το φεστιβάλ τέκνο της χώρας, τον Αύγουστο, και το Waking Life στο Κράτο, στο Άνω Αλεντέζου, έχει αφοσιωμένο κοινό για την πειραματική ηλεκτρονική μουσική. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες διοργανώσεις, το NOS Alive, το Primavera Sound Porto και το MEO Sudoeste δίνουν όλα μια ολόκληρη σκηνή σε DJ και σε live ηλεκτρονικά σχήματα.
Τα μεγάλα φεστιβάλ τα κλείνουν διοργανωτές και εσωτερικοί booker που ψάχνουν act με ιστορικό: καλό ζωντανό βίντεο, επαγγελματικό προφίλ, καθαρή περιοχή δράσης και ρεαλιστική αμοιβή. Για τα περισσότερα σχήματα η πρώτη πραγματική σκηνή είναι μια δημοτική festa, μια δεύτερη σκηνή ή μια εκδήλωση πόλης, και αυτές τις κλείνουν δήμοι και τοπικοί διοργανωτές που ψάχνουν στο διαδίκτυο. Ένα προφίλ στο EuroActs, στα πορτογαλικά και σε άλλες δεκατέσσερις γλώσσες, κάνει ένα act ορατό ακριβώς σε αυτούς τους διοργανωτές.
18 χώρες · 15 γλώσσες
Από το Open'er και το Pol'and'Rock ως το Unsound και το Jazz Jamboree: τα 11 γνωστότερα φεστιβάλ της Πολωνίας, με πού, πότε, είδος και μια συμβουλή.
UNTOLD, Electric Castle, Neversea, Φεστιβάλ Ενέσκου και άλλα: τα 9 μεγαλύτερα φεστιβάλ της Ρουμανίας, με μήνα, είδος και συμβουλές για καλλιτέχνες.
Από το Atlas Weekend και το Leopolis Jazz Fest ως το Zaxidfest και το GogolFest: τα 12 γνωστότερα φεστιβάλ της Ουκρανίας, με πόλη, εποχή, είδος και συμβουλή.
Από το Sziget και το Balaton Sound ως την Κοιλάδα των Τεχνών και το SZIN: τα 10 γνωστότερα φεστιβάλ της Ουγγαρίας, με πού, πότε, είδος και συμβουλή.
Από το Roskilde και το Smukfest ως το Copenhell και το Copenhagen Jazz: τα 10 γνωστότερα φεστιβάλ της Δανίας, με τόπο, μήνα, είδος και μια συμβουλή.
Από το Way Out West και το Sweden Rock ως το Storsjöyran και την τζαζ της Στοκχόλμης: τα 11 γνωστότερα φεστιβάλ της Σουηδίας, με τόπο, μήνα, είδος και συμβουλή.